Tak, zaskroniec potrafi syczeć, choć jego syczenie nie jest tak donośne ani groźne jak u niektórych innych węży. Dźwięk ten jest formą obrony i ma na celu odstraszenie potencjalnych drapieżników lub ludzi. Syczenie zaskrońca to naturalny odruch, który podkreśla, że chociaż gad ten jest całkowicie niegroźny dla człowieka, potrafi skutecznie udawać bardziej niebezpiecznego węża.
Zachowanie obronne zaskrońca
Zaskroniec zwyczajny (Natrix natrix) to wąż, który preferuje ucieczkę przed konfrontacją. W sytuacji zagrożenia stosuje jednak kilka ciekawych strategii obronnych. Oprócz syczenia, może:
- spłaszczać ciało, by wyglądać na większego,
- unosić głowę w podobny sposób jak żmija,
- udawać martwego, przewracając się na grzbiet i wydzielając nieprzyjemny zapach,
- wydzielać cuchnącą substancję z gruczołów kloakalnych.
Jak podkreślają herpetolodzy, te zachowania mają jeden cel — zwiększyć szansę na przetrwanie.
Dlaczego zaskroniec syczy?
Syczenie to efekt gwałtownego wypuszczania powietrza przez nozdrza. Dźwięk ten ma być ostrzeżeniem. Często towarzyszy mu wygięcie szyi w kształt litery „S” i próba zastraszenia przeciwnika.
„Zaskroniec wykorzystuje syczenie jako element mimikry – imituje zachowanie jadowitych węży, takich jak żmije” – fragment opracowania Polskiego Towarzystwa Herpetologicznego.
Gdzie można spotkać zaskrońca?
Zaskrońce są rozpowszechnione w całej Polsce. Najczęściej można je spotkać w pobliżu wód – jezior, stawów, bagien i rzek. Są doskonałymi pływakami, a ich obecność świadczy o czystym środowisku wodnym.
Charakterystyczne cechy
- długość ciała: do 1,5 metra,
- żółte półksiężycowate plamy za głową,
- brak jadu – całkowicie nieszkodliwy,
- pokarm: głównie żaby i ryby.
Ciekawostki o zaskrońcach
Choć wiele osób się ich obawia, zaskrońce są pożyteczne. Pomagają regulować liczebność płazów i małych zwierząt wodnych. Warto też wiedzieć, że:
- w Polsce zaskroniec jest gatunkiem chronionym,
- potrafi doskonale wspinać się po gałęziach,
- żyje nawet do 25 lat,
- na zimę zapada w sen pod ziemią lub w norach gryzoni.
„Syczenie zaskrońca to dźwięk obronny, nie ataku – to jego sposób na przetrwanie w świecie pełnym drapieżników.” – komentarz z portalu przyrodniczego poświęconego herpetologii.
Podsumowując, syczenie zaskrońca to fascynujący przykład pozornej groźby w naturze – sposób, by zwyczajny, niegroźny wąż stał się trudniejszym celem dla swoich wrogów.
