Zaskroniec zimuje w miejscach dobrze osłoniętych przed mrozem, takich jak nory gryzoni, szczeliny między kamieniami, sterty liści czy korzenie drzew. Często wybiera wilgotne, ale niezamarzające kryjówki, w których może bezpiecznie przetrwać zimowe miesiące w stanie hibernacji.
Jak wygląda zimowanie zaskrońca?
Zaskroniec (Natrix natrix) jest gadem zmiennocieplnym, co oznacza, że temperatura jego ciała zależy od otoczenia. Gdy jesienią temperatura spada, wąż poszukuje schronienia, które zapewni mu stabilne warunki. Hibernacja zaskrońca trwa zwykle od października do marca lub kwietnia, w zależności od pogody. W tym czasie jego metabolizm zwalnia, a funkcje życiowe ograniczają się do minimum.
Podczas zimowania zaskrońce rzadko pozostają samotne. Często gromadzą się w większych grupach, dzieląc kryjówki z osobnikami swojego gatunku, a niekiedy nawet z innymi gatunkami gadów i płazów.
Gdzie można znaleźć zimowiska zaskrońców?
Zimowiska zaskrońców znajdują się zazwyczaj w miejscach spokojnych, oddalonych od ludzkiej działalności. Typowe lokalizacje to:
- zarośnięte skarpy i brzegi jezior,
- dziuple i nory zwierząt,
- miejsca pod korzeniami drzew,
- pryzmy kompostowe lub kamieniste nasypy,
- piwnice i fundamenty starych budynków.
Kluczową cechą dobrego zimowiska jest utrzymanie dodatniej temperatury i wilgoci, która zapobiega odwodnieniu węża w trakcie długiego okresu spoczynku.
Ciekawostki o zachowaniu zaskrońców w zimie
„Zaskrońce potrafią powracać co roku do tych samych kryjówek zimowych, zapamiętując ich lokalizację z niezwykłą dokładnością.” – źródło: artykuły herpetologiczne
„W jednym zimowisku może przebywać nawet kilkadziesiąt osobników, tworząc coś w rodzaju wspólnej ‘zimowej komory’.” – źródło: obserwacje terenowe biologów
Dlaczego zaskroniec musi przetrwać zimę w ukryciu?
Zima jest dla zaskrońca okresem, w którym dostęp do pożywienia, czyli głównie płazów i ryb, jest bardzo ograniczony. Aby przetrwać, wąż musi ograniczyć zużycie energii i schować się w miejscu, gdzie nie zamarznie. Po przebudzeniu się wraz z nadejściem wiosny szybko opuszcza kryjówkę i rozpoczyna intensywne żerowanie, by uzupełnić zapasy energii.
Zimowanie to kluczowy moment w cyklu życia zaskrońca – od jego przebiegu zależy zdrowie i kondycja węża w kolejnym sezonie. Dzięki umiejętności przetrwania w trudnych warunkach gatunek ten z powodzeniem występuje w większości obszarów Europy, w tym również w Polsce.
