Zaskrońca można złapać tylko w sposób bezpieczny zarówno dla człowieka, jak i samego węża. Najlepiej użyć do tego długiego kija lub chwytaka, ewentualnie dużego pojemnika, unikając bezpośredniego kontaktu rękami. Należy pamiętać, że zaskroniec jest gadem całkowicie niejadowitym i objętym ochroną gatunkową, więc po złapaniu powinno się go jak najszybciej wypuścić w odpowiednim miejscu.
Jak rozpoznać zaskrońca?
Zaskroniec zwyczajny (Natrix natrix) to najczęściej spotykany wąż w Polsce. Charakterystyczną cechą są dwa żółte półksiężyce po bokach głowy, które przypominają uszy i od razu odróżniają go od żmii zygzakowatej. Jego długość może sięgać nawet 1,5 metra, ale zazwyczaj dorosłe osobniki mają ok. 1–1,2 m. Zaskrońce można spotkać głównie nad wodą – w pobliżu stawów, rzek i bagien.
Jak bezpiecznie złapać zaskrońca?
Choć może się wydawać, że schwytanie zaskrońca to trudne zadanie, z odpowiednią ostrożnością nie stanowi ono zagrożenia. Wąż ten nie wykazuje agresji i w razie spotkania zwykle ucieka do wody lub udaje martwego, wydzielając nieprzyjemny zapach.
Co warto wiedzieć przed podjęciem próby:
- Nie łap go gołymi rękami – użyj rękawic ochronnych lub długiego patyka.
- Nie rób tego w pośpiechu – zaskroniec jest szybki, ale niegroźny. Spokojne ruchy zwiększają szanse na skuteczne złapanie.
- Po złapaniu wypuść go w miejscu oddalonym od ludzi, najlepiej w pobliżu zbiornika wodnego.
Czy można zatrzymać zaskrońca?
Zgodnie z przepisami prawa przyrodniczego, zaskroniec podlega ochronie gatunkowej. Oznacza to, że nie wolno go przetrzymywać w domu, zabijać ani niepokoić. Jego łapanie ma sens jedynie w sytuacji, gdy np. przypadkowo znajdzie się w gospodarstwie lub mieszkaniu i trzeba go przenieść w bezpieczne miejsce.
„Zaskrońce pełnią ważną rolę w ekosystemie – regulują liczebność populacji płazów i drobnych gryzoni.” – fragment z artykułu przyrodniczego.
Ciekawostki o zaskrońcach
- Zaskrońce potrafią świetnie pływać i nurkować – spędzają dużo czasu w wodzie.
- Nie mają zębów jadowych i nie stanowią żadnego zagrożenia dla człowieka.
- W sytuacji stresowej potrafią udawać martwe, leżąc bez ruchu z otwartym pyskiem i wysuniętym językiem.
- Żywią się głównie żabami, kijankami oraz małymi rybami.
„Spotkanie z zaskrońcem to nie powód do paniki, lecz okazja do obserwacji przyrody w jej naturalnym wydaniu.” – cytat z magazynu przyrodniczego.
Podsumowując, jeśli kiedykolwiek spotkasz zaskrońca, zachowaj spokój i szacunek dla przyrody. To pożyteczne i fascynujące stworzenie, które woli unikać kontaktu z ludźmi niż go szukać.
